Γιατί η ποίηση έχει (ή δεν έχει) νόημα (44): Το μέλι και το γάλα

Κι οι ποιητές τι χρειάζουνται σ' ένα μικρόψυχο καιρό; Ακριβώς στα σκοτάδια της νυχτός έχει χρέος ο ποιητής, σαν ιερέας του Διόνυσου που είναι, να τραγουδήσει και να μην αδρανεί.
F Holderlin, «Άρτος και Οίνος», μτφρ. Τ Παπατσώνης

Πήρε το μάτι μας το βιβλίο της Rupi Kaur (RK) «Μέλι και Γάλα» μεταφρασμένο στα ελληνικά. Η ποιητική συλλογή της νεαρής ινδοκαναδέζας ποιήτριας είχε τράβήξει τον ενδιαφέρον της Ομάδας Διερεύνησης Νοήματος Ποίησης (ΟΔΝΠ) για έναν απλό λόγο: συγκέντρωνε στο amazon.com πάνω από 5600 reviews με σκορ 4,6/5 και με πάνω από 4300 ανθρώπους να έχουν δώσει βαθμό 5.

[Δειγματοληπτική σύγκριση:

• ο Shakespeare έχει σκορ: Macbeth=3585 reviews (4,4/5), Hamlet=3658 (4,4/5), Julius Caesar=3657 (4,4/5) και κάπως έτσι και για τα υπόλοιπα – στο amazon.co.uk τα reviews είναι κάτι λιγότερο από 1600 κατά μέσο όρο και η βαθμολογία ελαφρά αυξημένη (4,5/5) 
• ο Όμηρος έχει κάτι παραπάνω από 4100 reviews με βαθμό=4,3/5 
• ο Eliot κι ο Baudelaire (και στο amazon.fr )είναι για τα κλάματα με το κριτήριο αυτό]

Πιο πρακτικά: Το μέλι και το γάλα μεταφράστηκαν σε περισσότερες από 30 γλώσσες και οι πωλήσεις προσεγγίζουν τα 4 εκατομμύρια.

H RK είναι ποιήτρια της διασποράς: 4 χρονών βρέθηκε στον Καναδά με τους γονείς, και μην μπορώντας να μιλήσει αγγλικά στο σχολείο, το’ ριξε παρέα με τη μαμά της στο σχέδιο και τη ζωγραφική. Σιγά-σιγά έμαθε να παντρεύει σχέδια και λέξεις, σπούδασε ρητορική (σημείωση: ώχ!) και επαγγελματική γραφή, και αφοσιώθηκε στην οπτική ποίηση με βασική θεματολογία την εμμηνόπαυση και τα ταμπού γύρω απ’ αυτή. Άρχισε να δημοσιεύει τα έργα της στο Tumblr, στη συνέχεια στο Instagram, και το 2014 έσκασαν μύτη το Μέλι και το Γάλα.

To βιβλίο αποτελείται από 4 μέρη (1.the hurting , 2. the loving,  3. the breaking,  4. the healing) (αμετάφραστα).
To μέρος 1 επικεντρώνει στην εμπειρία της συναισθηματικού πληγώματος κατά τη διάρκεια μιας σχέσης. Η φωνή ακούγεται καθαρά γυναικεία, η σεξουαλική κακοποίηση είναι έντονη (και της αδελφικής όπως και πατρικής συμπεριλαμβανομένων), υπάρχει η οικογενειακή ιστορία όπως και μια κοινωνία που δεν βλέπει και με πολύ καλό μάτι τις γυναίκες).

Δείγμα:



To μέρος 2 επίσης εστιάζει στην σχέση γυναίκας-άνδρα αλλά από διαφορετική γωνία: εδώ γιορτάζει ο έρωτας, ο εραστής είναι τρυφερός, αλλά σε κάθε γωνιά παραμονεύει το τραύμα του μέρους 1.

Δείγμα:




Το μέρος 3 είναι το σπαραχτικό μέρος του χωρισμού, o πόνος, η θλίψη, τα πληγωμένα εγώ και τα παρόμοια

Δείγμα:

Το τελευταίο μέρος είναι το «θεραπευτικό» μέρος της συλλογής: θεραπεία, ανάνηψη και η ζωή συνεχίζεται.

Δείγμα:


Συμπέρασμα: Αν μη τι άλλο, έξυπνη η ποιήτρια: το βιβλίο μπορεί να διαβαστεί με συγκίνηση από νεάνιδες και κορασίδες αλλά και με εξυπνάδα από παίδες και παμπαίδες (πιθανόν και παλίμπαιδες) και να χρησιμοποιηθεί ως γκομενοπαγίδα.

Ζωντανά, η ποιήτρια, εδώ

Το αφηνιασμένο αίμα, το κλάμα του μυαλού και η υφήλιος γλώσσα

3030 μέρες πριν: «[..] Στην Ελλάδα νομίζω ότι ζούμε κάτι οξύμωρο: από τη μια έχουμε έναν εγωισμό και ένα φιλότιμο και από την άλλη τα αποσιωπούμε όλα. Εμαθα πολλά πράγματα στο Παρίσι,κυρίως για ελληνικά θέματα»

1044 μέρες πριν: Το βδέλυγμα: Ανήκω σε έναν λαό τον οποίο βδελύσσομαι. Το βδέλυγμα είναι αυτός ο λαός. Ο ελληνικός λαός. Ο ελληνικός λαός είναι ένα βδέλυγμα. Ο λαός αυτός είναι πλέον ικανός και πανέτοιμος για το χειρότερο. Για το χείριστο. Δεν είναι ικανός και πανέτοιμος παρά μόνο γι' αυτό. Επειδή ο ίδιος ανήκει στο χειρότερο. Στο χείριστο. Ο ελληνικός λαός ανήκει οριστικά στο μη περαιτέρω τού χείριστου»

1 μέρα πριν: Ο πάτος: «Ο θάνατος κυβερνά σήμερα την Ελλάδα.»

13333 μέρες πριν:
«[..] Σπαρταράει το γένος των ανθρώπων
κρεμασμένο ανάποδα απ’ το διάφανο ταβάνι
απ’ όπου βλέπει την κτίση
σαν αιώνιο κύμα από ζέοντα έντερα
μέσα στον μαύρο ήλιο που σφυρίζει.
Ο εκκωφαντικός τριγμός των θεμελίων.
Το αίμα έχει αφηνιάσει μέσα στα σώματα,
η κούραση όμως κάνει το μυαλό να κλαίει απαρηγόρητα.
Το κλάμα του μυαλού,
η υφήλιος γλώσσα.»
(Κατάλογοι 1-4, 1980)

14444 μέρες πριν:
«…Μισώ αύτη τη χώρα. Μού έφαγε τα σπλάχνα». Και τα λοιπά.

(Πεθαίνω σα χώρα, 1978)

Πρόσκαιρο συμπέρασμα: ο ποιητής ήθελε να γίνει εθνικός ιατροδικαστής 

Βλαδίμηροι

Ο Πούτιν είναι μεγάλη ιστορία και δεν χρειάζεται και ειδικά γυαλιά για το δει κανείς. Έτσι, ο χορός είναι μεγάλος και τον σέρνει η κλασική ρωσοφοβική προπαγάνδα (π.χ., Μ.H. Van Herpen, Putin's Wars: The Rise of Russia's New Imperialism, 2014, K Dawisha, Putin's Kleptocracy: Who Owns Russia?, 2014), χωρίς να λείπουν κι οι πιο κουλ προσεγγίσεις (RJ. Krickus, Russia after Putin, 2014, Henry E. Hale, Russian Patronal Politics Beyond Putin, 2017).

Ενώ η «λαϊκή» μυθολογία, έτσι όπως εκφράζεται σε ελίτ έντυπα, τον θέλει τον πλουσιότερο άνθρωπο του κόσμου π.χ., εδώ, κι εδώ.

Όπως και να ‘χει, οι Αμερικανοί τρελάθηκαν πριν ένα μήνα περίπου στο Ελσίνκι όπου ο Τράμπ δήλωσε μπροστά στον Πούτιν:

«Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στην Υπηρεσία Πληροφοριών, αλλά θα σας πω ότι η άρνηση του Προέδρου Πούτιν ήταν ισχυρή και σθεναρή και έκανε και μια απίστευτη προσφορά, πρότεινε αυτοί που εργάζονται σε αυτήν την υπόθεση να έρθουν να εργαστούν μαζί με τους ερευνητές τους σε σχέση με τους 12 διπλωμάτες»

Κι έτσι, ο πολύς Anderson Cooper, δήλωνε ανατριχιασμένος: «ήταν μια από τις πιο επονείδιστες εμφανίσεις Αμερικανού προέδρου σε συνάντηση κορυφής με Ρώσο ηγέτη».

Αλλά το ωραίο είναι αλλού: στη συνέντευξη που ανακάλυψε το bigthink.com

Μια συνέντευξη πού ‘χε δώσει το 1984 ένας πράκτορας της KGB, o Yuri Alexandrovich Bezmenov πού ‘χε αυτομολήσει στον Καναδά το 1970.



Λέει, συνοπτικά ο Γιούρι:

Ιδεολογική υπονόμευση – μεταβολή τον τρόπο που οι Αμερικανοί προσλαμβάνουν την πραγματικότητα έτσι ώστε παρά την ποσότητα των πληροφοριών κανείς να μη κατλαβαίνει τι του γίνεται

Η ιδεολογική υπονόμευση έχει 4 στάδια:

1.Απο-ηθικοποίηση - μη αντιστρεπτή διεργασία (15-20 χρόνια το μίνιμουμ)
2. Απο-σταθεροποίηση – Στοχοποίηση της οικονομίας, των διεθνών σχέσεων και του αμυντικού συστήματος (2-5 χρόνια)
3.Κρίση – αλλαγή στην εξουσία, στη δομή και στην οικονομία (6 βδομάδες)
4.Κανονικοποίηση – Και η ζωή συνεχίζεται

Ακόμα ένα σενάριο συνωμοσίας πολιτισμικού μαρξισμού ή λέτε να κατάφερε τέτοιο πράγμα ο Βλαδίμηρος;

Μανιφέστα του Ουμανισμού

Το Ουμανιστικό Μανιφέστο δεν φαίνεται να είναι και πολύ γνωστό στην Ελλάδα όπως και στις μεγάλες ηπειρωτικές χώρες της Ευρώπης. Ήταν κάτι εξολοκλήρου αμερικανικό. 

Η όλη φάση ξεκίνησε το 1933 με τη δημοσίευση στον New Humanist του ‘A Humanist Manifesto’ του Raymond Bragg. Το μανιφέστο έχει ξεκάθαρα θρησκευτικό χαρακτήρα, απορρίπτει τον δημιουργισμό και τον δυισμό πνεύμα-σώμα, υιοθετεί μια οργανική άποψη για τη ζωή και μια οπτική βαθμιαίας ανάπτυξης της ανθρωπότητας. Από εδώ και πέρα, τα υπόλοιπα προκύπτουν νεράκι.

Ζητήθηκε να το υπογράψουν 65 άνθρωποι και το υπέγραψαν 34 – 52%, όχι κι άσχημα όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς διατρέχοντας τη λίστα και τους τίτλους που κουβαλούσαν αυτοί οι άνθρωποι.(βλ για λεπτομέρειες εδώ).

Το πόσο τους άκουσε η ανθρωπότητα είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο.

Αλλά οι ουμανιστές δεν το έβαλαν κάτω: 40 χρόνια μετά (1973) επανέρχονται με το Humanist Manifesto ΙΙ, όπου αναδιατυπώνουν τις αρχές τους, μετριάζοντας, ωστόσο την αισιοδοξία που διέπνεε το Humanist Manifesto Ι, χωρίς όμως και να τα βάψουν μαύρα. To κείμενο είναι εκτενέστερο και πιο τεκμηριωμένο, ενώ υπογράφεται από 120 προσωπικότητες, κι όχι μόνο αμερικανούς (10 βρετανούς, 3 γερμανούς, 2 σοβιετικούς, 1 γάλλος, 1 βέλγος, 1 γιουγκοσλάβος) βλ για λεπτομέρειες εδώ)

Το τρίτο κύμα ξέσπασε το 2003 με το Humanist Manifesto ΙΙΙ. Το οποίο ήταν λακωνικό: με 633 λέξεις λέει ξεκάθαρα αυτό που πιστεύει.

To περίεργο είναι ότι αν εξαιρέσεις τον συγγραφέα του Σφαγείου Νο5,  Κέρτ Βόνεγκατ, στις λίστες με τις υπογραφές των μανιφέστων δεν βρίσκεις κανένα από τα μεγάλα ονόματα του παραδοσιακού ουμανισμού.

Αντίσταση στον αμερικανισμό μάλλον.

Οι αλγόρυθμοι της συνωμοσίας

2 πράγματα με βοηθούν στην πάλη με την αγρύπνια:

1.οι κινηματογραφικές ταινίες και 

2.οι θεωρίες συνομωσίας.

Έτσι, λόγω του αλγοριθμικού χαμού, έκατσα και ξανάδα το “The Social Network” με τον εβραίο Τζέσι Άιζενμπεργκ να υποδύεται τον εβραίο Μαρκ Ζάκερμπεργκ (καταγραφή εμπειρικών δεδομένων χωρίς ίχνος αντισημιτισμού). Πέρασαν 120 λεπτά αλλά ο ύπνος δεν ήρθε.
Κι έτσι, έπιασα το 2.

Πάντα με τα εμπειρικά δεδομένα:

1.Το Fb σήμερα έχει πρόσβαση στα ονόματα, διευθύνσεις, δραστηριότητες, ενδιαφέροντα, τηλεφ. νούμερα, emails, 2,3 δις περίπου ανθρώπων. Κάτι που είναι τρελή φαντασίωση για κάθε μυστική υπηρεσία του κόσμου. Το δεδομένο είναι ότι άπαξ και εισέλθεις στο Fb, δέχεσαι ότι τα προσωπικά δεδομένα αυτομάτως μεταφέρονται στις ΗΠΑ για την οποιαδήποτε επεξεργασία
2.Μόλις το Fb βγήκε από το Χάρβαρντ στο παζάρι (2004), αμέσως τράβηξε την προσοχή του Άγγελου Επενδυτή κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών (venture capital) Peter Thiel, και τσίμπησε 500 χιλιαρικάκια που το βοήθησαν να σταθεί στα πόδια του. Αυτό λέει και το επίσημο στόρι.

3. Οι επόμενες ενέσεις ($12,7 εκατομμύρια) έγιναν πάλι από τον Peter Thiel μαζί με την Accel Partners, εταιρία venture capital που ειδικεύεται στις «ιντερνετικές» επενδύσεις (2005) ενώ την επόμενη χρονιά στους 2 επενδυτές προστίθεται και η Greylock Partners όλοι μαζί χώνουν άλλα $27,5 εκατομμύρια

4. Το 1999 άλλη μια venture capital είδε το φως του ήλιου. Το όνομά της In-Q-Tel και ιδρυτής της η CIA. Η εταιρία ιδρύθηκε γιατί, σύμφωνα με τον τότε διευθυντή της George Tenet (φυσικά η CIA δεν φαίνεται ως ιδρυτής αλλά ως μισθωτής των υπηρεσιών/προίόντων της In-Q-Tel):

"Αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε τους περιορισμένους μας πόρους ώστε να προωθήσουμε και να αξιοποιήσουμε τεχνολογία που αναπτύσσεται σε άλλους τομείς. Η CIA ταυτοποιεί επείγοντα προβλήματα  κι η In-Q-Tel αναπτύσσει τεχνολογίες αντιμετώπισής τους. Αν κι η CIA πληρώνει όλους τους λογαριασμούς, η In-Q-Tel είναι απολύτως ανεξάρτητη" (σ.σ.: εδώ γελάει ο/η/το κάθε πικραμένος/η/ο)

5. Ο Peter Thiel χρηματοδοτήθηκε στο ξεκίνημά του από την In-Q-Tel
6. Ο βασικός παίκτης από την Accel Partners ήταν ο Jim Breyer με πολλά κονέ στην In-Q-Tel και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της BBN Technologies (βασικού παίκτη της στρατιωτικής βιομηχανίας)

7. Ο βασικός παίκτης από την Greylock Partners ήταν ο Howard Cox μέλος παλιότερα του διοικητικού συμβουλίου της In-Q-Tel και παλιά καραβάνα του defense
8. To internet ανακαλύφθηκε από την Υπηρεσία Έρευνας Προηγµένων Αµυντικών Προγραµµάτων (DARPA που ιδρύθηκε για να σώσει την κατάσταση αμέσως μετά την εκτόξευση του Σπούτνικ από τη Σοβιετική Ένωση), με στόχο την παρακολούθηση των σκέψεων των ανθρώπων.
9.To Fb είναι ο παράδεισος της εξόρυξης δεδομένων ικανοποιώντας απόλυτα την αρχή: Δεδομένα, δεδομένα, περισσότερα δεδομένα: the secret algorithms that control money and information

10.Αυτοί που ελέγχουν το Μικροσκοπικό, ελέγχουν τον κόσμο (Μέισον&Ντίξον)

Επιτέλους κοιμήθηκα

Πηγές

1. The social network
2. dailyreckoning.com

3. Frank Pasquale. The Black Box Society. TheSecret Algorithms That Control Money and Information (2015)

,

Η ναρκισσιστική πανδημία κι η κόλαση

Καμμιά 40αριά χρόνια πριν, ο μακαρίτης Kρίστοφερ Λας (1932-1994), διαπίστωνε ότι το/η βασικό/ή χαρακτηριστικό/ιδιότητα της αμερικάνικης κοινωνίας ήταν ο ναρκισσισμός. Τα συμπεράσματά του, εμείς, εδώ, τα διαβάσαμε το 2002, λίγα χρόνια μετά το μπαχτιρντί του χρηματιστηρίου και αναμένοντας τον σωτήρα Καραμανλή τον Βου.

Ο Λάς πρόλαβε και πέθανε και δεν είδε (ή βλέπει από αλλού-για να τους καλύψω όλους) το μπαχτιρντί του ναρκισσισμού που παίζει τώρα: σκέτη κόλαση: εδώ, εδώ, εδώ και σε πολλά αλλού.

Η  κόλαση δε συμμαζεύεται

Το ποδόσφαιρο και το Άγιο Πνεύμα

Η σχέση θρησκείας και σπόρ (και δή ποδοσφαιρου) είναι προφανής: τη βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας. Οι οπαδοί κάθε ομάδας έχουν τον Θεό τους - εξαιρουμένων των εκκλησιαστικών και μοναστηριακών χώρων, στην κοσμική ζωή, η αναφορά στον Θεό εμφανίζει την μεγαλύτερη συχνότητα μέσα στα νοσοκομεία και στα γήπεδα.

Η (μη τεχνική) ορολογία είναι σχεδόν ταυτόσημη: ιερό, θυσία, καρδιά, ψυχή, αγάπη, πίστη, αθανασία και τα παρόμοια – αν και θα είχε ενδιαφέρον και μια συγκριτική μελέτη των τεχνικών ποδοσφαιρικών όρων – οφσάιντ, πέναλτι, κόρνερ, πλάγιο άουτ και τα παρόμοια, με εκκλησιαστικούς όρους - ομολογία, μυστήριο, ουσία, πάθος και τα παρόμοια.

Όπως και να ‘χει, τώρα που φτάσαμε στους 8 και καθαρίσαμε με σιντοϊστές, βουδιστές και τους παρόμοιους, βλέπουμε για μια ακόμη φορά τον καθολικισμό να προηγείται:

συγκεντρώνοντας το 38%. Ακολουθεί ο προτεσταντισμός με 21%, η ορθοδοξία με 11% (χάρη στην Αγία Ρωσία) ενώ μουσουλμάνοι, εβραιοι, άθεοι & παρόμοιοι συγκεντρώνουν το υπόλοιπο 30%.

Δεν γνωρίζω τα πορίσματα των ειδικών (κοινωνιολόγων του ποδοσφαίρου, πολιτικών επιστημόνων, οικονομολόγων κλπ του ποδοσφαίρου και προπαντός τα πορίσματα της ποδοσφαιρικής θεολογίας), αλλά είναι θέμα το ότι ενώ το ανακάλυψαν προτεστάντες, το καλλιέργησαν καλύτερα οι καθολικοί. Το δικό μας το δόγμα δεν τα πάει καλά και όλοι γνωρίζουμε ότι οι πιθανότητές μας είναι λίγες, αν και παίζουμε εντός έδρας.

Κατά πάσα πιθανότητα, η αναγνώριση από τους καθολικούς στον Ιησού Χριστό του δικαιώματος εκπόρευσής Αγίου Πνεύματος , τούς έχει βοηθήσει στον συγκεκριμένο πόλεμο.

Λογοτεχνικός Δαρβινισμός (86): Shakespeare vs. Cocaine

Αν και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει στα σοβαρά τη στενή σχέση του Σέξπιρ με τα ξύδια (ο μεγάλος σεξπιρολόγος Albert H. Tolman, έλεγε ότι το πίνειν έχει στα έργα του την ίδια συχνότητα εμφάνισης με τα κόμματα, τις τελείες και τ’ άλλα σημεία στίξεως και, ούτως ή άλλως, την εποχή εκείνη όλοι ήταν συνέχεια λιώμα – ο γνωστός λυκανθρωπικός φιλόσοφος Θωμάς Χομπς, μας υπενθυμίζει στο ημερολόγιο του, ότι στη ζωή του μέθυσε χιλιάδες φορές (όχι με ποίηση και αρετή που, συμπληρωματικά προς το κρασί, προτείνει ο Κάρολος Μποντλέρ, αλλά με σκέτο κρασί)), με τη ντρόγκα τα πράγματα είναι αλλιώς.

Όταν ο Dr Francis Thackeray έκανε λόγο για κοκαϊνη και μαύρο μετά από χημική ανάλυση υπολειμμάτων σε πίπες της εποχής του βάρδου, η ακαδημαϊκή σεξπηρική κοινότητα έφριξε και το απέκλεισε ολοσχερώς – με βάση τα ακλόνητα επιστημονικά τεκμήρια του έτσι γουστάρω (Ο Thackeray άρχισε να το ψάχνει από το 2001, το 2011 ζήτησε άδεια να ανοίξει τον τάφο του Σέξπιρ για να βρει τί τον σκότωσε και αν τα ποιήματα και τα θεατρικά του έργα τα έγραψε υπό την επήρεια ναρκωτικών, δεν τα κατάφερε («Δεν είμαι υπέρ του να ανοίγουμε τους τάφους της Μόνα Λίζα ή του Σέξπιρ για να βρούμε από τί πέθαναν. Δεν είμαι βέβαιη τί θα μας αποκαλύψει, εκτός από τον τρόπο της ζωής κάποιου στην ελισαβετιανή Αγγλία», είχε πεί μια σεξπιρολόγος καθηγήτρια), αλλά, τελικά, δημοσίευσε τα πορίσματα του

Φαίνεται ότι ο βάρδος, μέσα στην όλη μεγαλοφυΐα του, πήρε γραμμή τις καταστρεπτικές συνέπειες της κοκαΐνης και προτιμούσε το αγνό μαυράκι: Η Cannabis Sativa ήταν η 10η Μούσα του.

Σε 2,5 ώρες το πολύ, θα ξέρουμε αν είχε δίκιο.

YΓ: Η Κολομβία είναι μια χώρα που από τα μέσα των σίξτις βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο. Παρόλα αυτά, καταφέρνει και συνεργάζεται εποικοδομητικά με την βρετανική κυβέρνηση προς δόξα της ειρήνης και της ευημερίας

Λογοτεχνικός Δαρβινισμός (85): Τα μέλλοντα της επιστημονικής φαντασίας

To io9 είναι ένα blog που ασχολείται με το μέλλον. Το έφτιαξε η Annalee Newitz, δημοσιογράφος και συγγραφέας σε περιοδικά όπως το Wired, το Popular Science και τα παρόμοια,. Απαντώντας σε ένα τουίτ που ζητούσε ένα Info-graphic σχετικό με την χρονική απόσταση που έχουν οι ιστορίες επιστημονικής φαντασίας (εφ) από το εκάστοτε παρόν, το io9 έκανε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα έρευνα: χώρισε το μέλλον σε 3 επιμέρους μέλλοντα:

1.το βραχυπρόθεσμο (0-50 χρόνια)

2.το μεσοπρόθεσμο (51-500 χρόνια)

3.το μακροπρόθεσμο (+501 χρόνια)

Στη συνέχεια συγκέντρωσαν ένα τυχαίο δείγμα από 250 έργα εφ (μυθιστορήματα, κόμικς, κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές) -από το 1880 έως και το 2010 και μέτρησαν (Ελάττωμα της δειγματοληψίας: μετρήθηκαν μόνο έργα στην αγγλική γλώσσα). Τα αποτελέσματα ανά δεκαετία:



Και τι βλέπουμε;

• Συνολικά το Μεσομέλλον έρχεται πρώτο (42% επί του συνόλου) με κορύφωση στη δεκαετία του 1950 (55%) και χαμηλότερο ποσοστό (23,1%) στη πρώτη δεκαετία του περασμένου αιώνα. 
• Το Βραχυμέλλον έρχεται δεύτερο στο σύνολο (33%), με μέγιστο στη δεκαετία του 1980 ( 59,2%( και ελάχιστο στην τελευταία δεκαετία του προπερασμένου αιώνα (12,5%). 
• Το Μακρομέλλον έρχεται τελευταίο με μόλις 25% στο σύνολο. Μέγιστο πιάνει στη δεκαετία του 1930 (48%) και ελάχιστο στην τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα με μόλις 2,7% 
• Οι μόνες δεκαετίες όπου οι προτιμήσεις ήταν σχετικά μοιρασμένες ήταν οι δεκαετίες 1920, 1940 και 1960 – οι δεκαετίες της μεγαλύτερης κοινωνικής απελευθέρωσης στις ΗΠΑ 
• Στο πέρασμα του χρόνου φαίνεται ότι οι προτιμήσεις των δημιουργών για το Βραχυμέλλον έχουν μια αυξητική τάση (η οποία πιθανώς να αντιστραφεί (αν λάβουμε υπόψη μας τα τελευταία 30 χρόνια μόνο), οι προτιμήσεις για το Μεσομέλλον είναι μάλλον σταθερές ενώ οι προτιμήσεις για το Μακρομέλλον φαίνεται να είναι αντίστροφες από αυτές για το Βραχυμέλλον. 

• Όπως φαίνεται από το παρακάτω διάγραμμα ροής, οι προτιμήσεις του δημοφιλέστερου Μεσομέλλοντος τείνουν να συγκεντρώονονται στον 21ο και 22ο αιώνα μΧ.

• Απομένει η εξέταση του χρώματος που δίνουν στα μέλλοντα αυτά οι δημιουργοί

Στην πραγματικότητα δεν ζούμε παρά μερικές ώρες της ζωής μας. Α Καμύ

H καρδιά της, ένα 8-κύλινδρο θηρίο (V8) που έδινε μέχρι και 375 hp.

Και το πρόσωπό και το σώμα της, η πιο τρελλή γαλλική τσαχπινιά ανάκατη με αμερικάνικη αίσθηση ελευθερίας. Μπορούσε να σε πάει με 250 χλμ/ώρα



Την εποχή εκείνη (1959-62) ήταν η πιο ποθητή: For the Few Who Own the Finest. Την πήραν ο Pablo Picasso, ο Tony Curtis, η Ava Gardner, ο Sir Stirling Moss, o Ringo Starr, o Maurice Trintignant, η Joan Fonatine, ο Danny Kaye, ο François Truffaut και διάφοροι σαουδάραβες πρίγκηπες.

Στις 2 Ιανουαρίου 1960, η Francine κι η Janine, παρέα τους συζύγους του Albert και Michel, τα πίνανε στο μικρό ρεστοράν του ξενοδοχείου Hotel Ollier στο Lourmarin. Ο Michel, εξαιρετικό μείγμα πνευματικού ριζοσπαστισμού και ηδονισμού, ήταν υπεύθυνος για το δημιουργικό μέρος της επιχείρησης, έχοντας αφήσει τα πρακτικά μέρη σε άλλα μέλη της οικογένειας. Έτσι είχε καταφέρει να κάνει την επιχείρηση 2η στον τομέα σε όλη την Γαλλία.

Ο Michel και ο Albert, εκτός από συνεργάτες ήταν και φίλοι. Και όπως όλοι οι φίλοι, σε άλλα συμφωνούσαν και σε άλλα διαφωνούσαν.

Σε ένα από αυτά που διαφωνούσαν οι 2 φίλοι, ήταν η ταχύτητα. Λάτρης της ο Michel, έτρεμε στην ιδέα της ο Albert (συχνά, έλεγε: «Μα φίλε μου, βλέπεις κανέναν να βιάζεται;»). Αλλά εκείνο το βράδυ ο Michel τού μίλησε για την Facel Vega.

Τί του είπε δεν είναι γνωστό, αλλά την μεθεπόμενη μέρα ο Albert επιβιβαζόταν στο αυτοκίνητο του Michel. Και με οδηγό τον Michel και παρέα τη γυναίκα του τελευταίου Janine, την κόρη του Anne και το σκάι τερριέ της Janine, Floc, θα ταξίδευαν προς το Παρίσι. Το προηγούμενο απόγευμα, κακόκεφος λόγω hangover, ο Albert πέρασε από ένα συνεργείο της Renault και υπέγραψε ένα αντίτυπο του «Ο Ξένος» για τον ιδιοκτήτη του συνεργείου: «Στον κ. Baumas, που φροντίζει να επισκέπτομαι συχνά το Lourmarin».

Ο Albert την επομένη, επέστρεψε μια και καλή στο Lourmarin για να ταφεί.



 Ο Michel πέθανε 5 μέρες αργότερα σε νοσοκομείο του Παρισιού, όπου και θάφτηκε. Η Αnna κι η Janine τη γλύτωσαν, ενώ άγνωστη παραμένει μέχρι σήμερα η τύχη του σκάι τερριέ.
Η Facel Vega διαλύθηκε σε ένα δέντρο και το κοντέρ κόλλησε στα 150 χλμ/ώρα.





[Albert = Albert Camus, Michel = Michel Gallimard, Facel Vega= Facel Vega HK500, η δημιουργία του ελληνογαλλου μηχανικού Jean Daninos]